De foto’s van een zeer gezellige en geslaagde ouderendag van de GIM Gunung Batu kunt u vinden op de facebook pagina van de GIM Amsterdam Gunung Batu.

Met dank aan alle vrijwilligers en de foto’s van Maureen Sabandar-Mumu.

Ons jaarlijkse Ouderendag vanuit GIM Amsterdam Gunung Batu wordt gehouden op:

Zaterdag 29 oktober a.s. van 11.00 – 16,30 uur
in kerkgebouw De Oase, Willem Kloostraat 1 te Amsterdam.

Vanaf 10.00 uur gaan de deuren open en bent u welkom.

Om de dag nog beter te laten slagen roepen we hierbij jongeren of jonge gezinnen op, om samen met de organisatie onze ouderen een fijne dag te bezorgen.

Alle medewerkers worden gevraagd om in klederdracht te komen.

Namens de organisatie,

Charlotte Kuiper
Joop Pattinasarany
Ludia Huijzer-Wattimury (06 14370033)

Aankomst te Ambon

1. Op weg naar Ambon
In het vliegtuig naar Jakarta was het goed toeven. Langzaam aan werd het voor mij werkelijkheid. Ik was op weg naar Ambon. Vanwege een verkoudheid had ik een trainingsjack meegenomen, die ik vanwege de airco in het vliegtuig aandeed. De kleuren rood en wit nam ik voor lief, want het ging mij vooral om het feit, dat ik gezond moest aankomen. Ik vermaakte me met het kijken van wat films en viel geregeld in slaap. Toen we na een vlucht van zes en een halve uur aankwamen op Dubai verheugde ik me op de tussenstop; een wandeling op het vliegveld van de Verenigde Arabische Emiraten zou mij goed uitkomen. Maar net voor de landing bereikte ons het bericht van de gezagvoerder, dat het vanwege de tijd niet was toegestaan om een uitstapje te maken. Wat een teleurstelling! De vreugde was daarom groot toen we na een vlucht van bijna acht en een halve uur aankwamen op Jakarta. Daar werden we opgevangen door Maizar Munir, die ons verder op weg hielp richting Ambon. We hadden meer dan 12 uur om ons te vermaken in Jakarta, maar we kwamen niet verder dan uren in de files vastzitten, wat geld omwisselen, goed eten, douchen en wat slapen. In de vertrekhal richting Ambon werden we opgewacht door pdt Eta Hendriks; zij vertelde ons over de benarde situatie op Papua, waarover de PGI (raad van kerken Indonesie) een brief stuurde naar de president. Haar stem werd zachte en zachter bij het spreken daarover.
In het vliegtuig richting Ambon een Boeing 737 bleef ik me verwonderen over de wijze, waarop Garuda de klanten verwent. Er is genoeg eten en drinken in het vliegtuig, kennelijk meer dan op de intercontinentale vluchten. De luxe faciliteiten in het moderne vliegtuig valt niet te vergelijken met het toestel, waarmee ik twee jaar geleden met Batavia Air naar Ambon vloog. Dat waren destijds uitgeleefde vliegtuigen, die voor de Indonesische vluchten een noodzakelijke doch minimale ‘make-over‘ hadden kregen. Wat een luxe om in die moderne toestellen naar Ambon te kunnen vliegen. De ‘maaltijdbonus’ zal van invloed zijn in de concurrentie met andere vliegtuigmaatschappijen en hopelijk een kwaliteitsimpuls tot gevolg hebben voor de vluchten van Ambon-Jakarta en visa versa. Op het gerenoveerde vliegveld van Makassar raak je onder de indruk van de vooruitgang, die men in Indonesie in 2 jaar heeft ondergaan. De laatste keer dat ik er was moesten we lopend het vliegveld oversteken om bij de winkels te komen. Nu daalden wij via een luchtbrug zo het winkelparadijs in. Omdat we vroeg in de ochtend aankwamen was het een slaapoord geworden van mensen, die op de grond hun toevlucht zochten, voordat zij verder met het vliegtuig het luchtruim kozen. Voor ons was het een prima tussenstop op weg naar Ambon. Op het vliegveld Pattimura merk je dat Ambon oostelijker ligt van Jakarta dan Udjung Pandang. Het gebouw op het vliegveld ziet er stukken kleiner en eenvoudiger uit. Ambon lijkt in de krimp te zitten. In de aankomsthal stond namens de UKIM pdr Mailoa ons op te wachten. Als een van de laatsten verlieten we de hal en reden in auto’s richting het centrum naar het hotel. Onderweg vertelde de taxichauffeur honderd uit over de situatie op Ambon. Over het incident van de 11e september. Hij kon er niet bij dat dit toch was gebeurd. Hij sprak vanuit een constante suprematie van de Christen over de Moslim en geloofde niet, dat er een kentering mogelijk zou zijn in deze relatie. De Moslims hebben ons meer nodig dan wij hen. Hij was zeer te spreken over de nieuwe burgemeester, die in een korte tijd de stad schoon heeft gekregen. “Se tiap hari Ambon dibikin bersih dua kali; Richard dia paling bagus!”. Daarnaast was hij zeer enthousiast over het wegennet van Ambon; memang masih ada ‘bottle neck’ tetapi mereka ada kerja keras untuk membereskannya!’ De wegen waar inderdaad goed begaanbaar. Bijna alles is nu verdubbeld. Gedurende de rit genoot ik van hem en de natuur en de omgeving. Ondanks de vermoeidheid was de rit zo voorbij. Wat een geweldig gevoel om zo in Ambon stad aan te komen.

2. Sioh Ambon jang kutjinta e
De eerste dag stond in het teken van de aankomst. Het inchecken in het hotel was een formaliteit. Bij aankomst merk je snel genoeg wat voor personeel er zo rondloopt. Wij hebben wat dat betreft het goed getroffen. De mensen zijn alert en dienstvaardig; ze gedragen zich enorm beleefd en zijn dat ook werkelijk. Het uitrusten was een goede zaak, want hoe kan je anders goed aan de slag gaan. De hele dag stond in het teken van aankomen op Ambon. Weer op krachten komen om als mens je weer onder de mensen te bewegen. Geloven heeft mij in die zin ontzettend geholpen om anders in het leven te staan, waarbij het van essentieel belang is om ook de ander daadwerkelijk te zien staan en lief te hebben. ‘s Middags zijn we nog even de stad wezen bekijken en ‘s avonds hadden we al onze eerste diner bij vrienden op de Gunung Nona. Terug in het hotel heb ik maar snel mijn bed opgezocht. De volgende morgen zag ik iets over op Ambon op het journaal en dacht dat er verwezen werd naar de gebeurtenissen van 9 september jongstleden. Maar bij het ontbijt en het opnieuw beluisteren van het nieuws zag ik pas dat het ging om iets wat zich vanochtend bij Pohon Pule zich had afgespeeld. Daarbij werden 2 huizen in brand gestoken en bleef het ontzettend onrustig. Voor de veiligheid werden er allerlei politie-controles gehouden. De incidenten waren niet het gevolg van een solidariteitsbetuiging richting de ‘Occupy-betogers’. In het nieuws werd aangegeven, dat het onderzoek nog volop gaande was en dat men niet wist om wie het zou gaan. Uit gesprekken op straat maakten we op dat het vooral om jongeren ging, die ‘s avonds de slaap niet konden vatten en wat zijn gaan drinken om de verveling tegen te gaan. Het resultaat was een aanvaring en een slapeloze nacht voor velen. Sommige mensen durfden hun huis niet uit te gaan gedreven door allerlei angstbeelden, terwijl in het centrum moslima’s zich vrijerlijk bewogen en vertrouwden op de gastvrijheid van hun Christen broeders en zusters. Het was een gekke gewaarwording om in het centrum weinig te merken van de overlast. We konden doen en laten wat we wilden.
Die middag zijn we langs de BALITBANK GPM gegaan. De voorzitter van de club – pdt Jacky Manuputty – was er niet, maar het aanwezige kader slaagde er glansrijk in om duidelijk te maken, waarvoor zij als jonge Christenen en Moslims juist in deze crisismomenten elkaar in het leven opzochten. Het waren jongeren tussen de 18 en 30 jaar, die elkaar sinds de 11e september hebben gevonden en die aantonen, dat je elkaar -ondanks alle toespelingen en manipulaties – kunt blijven vasthouden. Je kan in God en Allah geloven, maar wat heb je eraan als je elkaar als mens niet kan vertrouwen? Sommigen hadden maar kort geslapen, omdat zij vroeg in de ochtend naar de plek des onheils waren gespoed. Via hun aanwezigheid trachten zij mensen tekenen van hoop mee te geven. Laat je niet door de wanhoop van anderen de regeren, maar toon in alles dat je ondanks alle godsdienstigheid door liefde verbonden bent en wil blijven. De groep ‘provocator damai’ bestaat voornamelijk uit jongeren. Moslims en Christenen, die nog studeren, of hun studie net hebben afgerond of nog in afwachting zijn van werk of een vicariaat (om toegang tot het predikantschap te verkrijgen). Officieel mogen ze dan geen plek of functie hebben, maar in de maatschappelijke verhoudingen zijn ze ontzettend belangrijk en fungeren als Haarlemmer olie. Vanuit hun jeugdig overmoed hebben zij het lef hebben om de samenleving te wijzen op wat de kern is van alle geloof: liefde en respect voor het leven! Hun toewijding zien ze als een leerschool voor het echte leven. Zij zien hun taak op dit moment als een levensvervulling; een roeping om iedereen te wijzen op kansen van leven als vrede de boventoon mag voeren. Hun verbondenheid tonen zij in de wijze, waarop ze met elkaar blijven kiezen voor een vreedzaam bestaan met en voor elkaar. Daar is geen plek voor ressentiment of extreem nationalisme. Wat kunnen officiele instellingen veel leren van deze enthousiaste (jongeren)beweging. Hun grootste drijfveer om dit te doen is het geloof in de andere mens en in God. Als tieners hebben ze de kerusuhan meegemaakt en ze willen leren van die geschiedenis. Vandaar dat ze kiezen voor elkaar, want Ambon zonder Moslims en Christenen bestaat niet.

3. intro UKIM
Met Palau en Ephraim gingen we vrijdagmorgen langs de UKIM. In de aula maakten we de kunci usbu mee; een ochtendwijding waar we ook werden voorgesteld. Ik heb de groeten gedaan vanuit de GIM en de mensen sterkte gewenst in deze soms verwarrende tijden. Heb extra gewezen op de functie van een onderwijsinstituut van de UKIM om mensen te leren niet in de geschiedenis te blijven stranden. In de dienst vielen de gospel bijdragen op van de studenten als ook een gedeclameerde gedicht. Daarna gingen Palau en Ephraim met studenten het gesprek aan, waarna zij een rondgang kregen op de campus en het kantoor van de theologische faculteit. Ondertussen had ik een gesprek met de fakultas ekonomie over het mikro krediet project, wat zij in samenwerking met de Gunung Batu hadden opgezet. We maken de afspraak, dat voordat ik Ambon verlaat zij een ontmoeting organiseren, waarbij een aantal deelnemers van het project aanwezig zijn. Ik krijg dan een toelichting op het jaarverslag en planning als ook de mogelijkheid om met de aanwezige deelnemers van gedachten te wisselen over hun opgestarte zaak. Later op de dag werden er nog allerlei vervolgafspraken gemaakt. Zo zal de Houten conferentie besproken worden als de rector pdt Batlajery terug is, daarnaast zal er met de pembantu rektor 1 dan pembantu dekan 1 bekeken worden hoe het samenwerkingsverband van de GPM en de GIM vorm kan krijgen via de opleidingen. Ook met de S2 opleiding (paska sarjana) wordt in dat kader een ontmoeting gepland. De weekplanning ziet er goed uit. Het begint maandag met de weekopening op de campus. Dit keer zal het een Engelse dienst zijn. Zo wil men de studenten stimuleren om met het oog op de verdere studie de Engelse taal machtig te worden. Ook Palau en Ephraim gaan weer mee om te proeven of die Engelse diensten. In de samenkomst van de studentengemeenschap op de UKIM gaat het niet alleen om de ontmoeting met God en de ander. Dat maakt zo’n dienstreis de moeite waard. Want wat is een reis nu zonder ontmoetingen met mensen?

Ambon, 22 oktober ’11
Verry Patty

datum: zondag 25 september 2011
aanvang: 11.00 uur
locatie: Kerkgebouw Gunung Batu, Jacques Perkstraat 1 te Amsterdam

Deze dienst zal in het teken staan van Maluku; o.l.v. Pdt. C.I. Tamaëla uit Ambon. Het betreft een Molukse zangdienst, waarbij er gebruik gemaakt wordt van traditionele Molukse instrumenten als tifa, tahuri en suling.

Tijdens de toerustingsavond van de streekgemeente op WOENSDAG 21 september om 19.30 uur, zal hiervoor de voorbereidingen getroffen worden in de vorm van een workshop.

Iedereen is op beide activiteiten van harte welkom.

NB: zondag 25 september zal voorlopig de laatste dienst zijn mmv Pdt. Tamaela in Nederland.
Hij gaat nl 29 september a.s. weer terug naar Ambon.

Namens de kerkenraad GIM Amsterdam Gunung Batu
sjmst./secr. Ludia Huijzer-Watttimury
ludiahw@hotmail.nl

De jaarlijkse pasar indjil van GIM Amsterdam Gunung Batu staat dit jaar in het teken van het thema: “Kerk, hier en nu”
Graag willen we met u hierover van gedachte wisselen.

We bieden u een goed gevuld programma met oa. muzikale medewerking van:
Gospelgroep DAMAI uit Alphen ad Rijn
Wil Manusama & Friends
Theatergroep Kabaresi uit Maluku
Harry Matulessy & Yochen Amos
Huiskoor Gunung Batu
Vrouwenkoor ElKitab
Daniël & Evie Luhulima
Joop & Friends
presentatie KinderNevenDienst

Naast de muzikale invulling van de dag kunt u ook terecht voor de inwendige verzorging van de mens.
Er wordt gezorgd voor de verkoop van:
Papeda & Asem pedis
Koho-koho
Saté
Bami
Nasi
Roedjak
en uiteraard de lekkere hapjes.

Alle opbrengsten komen ten bate van de renovatie van ons kerkgebouw.

U bent allen van harte welkom aan de Jacques Perkstraat 1 te Amsterdam.